Terrijntje.nl

Home
Over Trijntje Gosker
Aan het tuinhek
Strakke sporen
De rand van elders
Dit keer de polder
Gedichten over Zwolle
Textiel en zo
Gedichtendag
Activiteiten
Verkoop
Links
Contact

Gedichtenserie 1

 

AAN HET TUINHEK

over afscheid, tijd, seizoenen, eten/drinken, geluk, maatschappij, oorlog, troost, levenshouding, levensloop, keuze, meditatie, liefde, textiel, kringloop, vrouw, sensualiteit

 

Over delen, helen, stelen en mailen…
Alle gedichten op deze website mogen vrij worden 'genuttigd' voor eigen gebruik met als
bronvermelding: Trijntje Gosker, www.terrijntje.nl.
Wilt u reageren? Gebruik dan het contactformulier. U kunt dit formulier ook gebruiken als u een gedicht wilt 'verzilveren' ofwel gebruiken voor handelsdoeleindencontact. 


 -seizoenen-tijd-

Zeven uur zesenvijftig


bij het tuinhek gebeurt het
je hoofd raakt verstrikt
in het web van de nieuwe morgen

je slaat het van je af
zo plakt het draden om je jas en handen

vrij wil je zijn en schoon
de dag in gaan

maar het web van de herfst
zal het tij niet keren

 

Trijntje Gosker

Gepubliceerd in Meander Magazine
lees interview

Terug  

-seizoenen-

lente stak haar kopje
uit de koude grond
glimlachte even
keek rond

verstond de taal van vogels
opende haar hart
ontving de eerste zonnestralen

draalde toen de nacht inviel
rilde van de vorst
bevroor tot aan de bodem

stak haar kopje op

 

Trijntje Gosker

 

Sneeuwklokjes

Terug  

-tijd-seizoenen-eten/drinken-geluk-

Mulder in mei

 

met volgevreten buik
in bronzen schild
ligt met zijn ogen dicht
de mulder zoet te slapen.

Het zonlicht filtert hij
met wat nog rest
van bloesemblad.
Wat is hij zat
van eten en van leven

zo ligt hij schijndood
voor mijn oog
dat onverzadigd
aan de appelboom
blijft kleven

(mulder: een meikever)

 Trijntje Gosker

 
Terug  

 -maatschappij-troost-levenshouding-

En de dag kwam

 
en de dag kwam dat men besloot
niet langer te investeren in mega of meer
 
agenda’s vulden zich met lentebodes
die toetsten hun mobieltjes vrijuit in
pinautomaten gaven enkel nog geduld
en complimenten
 
en in de oorden waar bejaarden
en gestoorden hun spraakverwarring
met blijdschap zaaiden in keurige bedjes
twee aan twee, daar was het altijd zomer
 
de scholen begonnen met spelen als
hoofdvak en herfst als tweede taal,
ze plukten dan ook allemaal hun eigen
vruchten van geluk uit hoge bomen

en verse sneeuw wreef warmte
in doorgewinterde beleidsmakers
die zich nu ijskoud overgaven aan
het raadselachtig ritme van de tijd

en haar seizoenen

 

Trijntje Gosker

Eervolle vermelding, CONCEPT poëzieprijs 2005 

 

Terug  

-levenshouding-keuze-

Psalm omwille van het idool

 

wat is de mens zonder zijn tegenlicht
hoe zal hij uit zijn duisternis ontwaken?

ga heen, vermenigvuldig u, sprak hij
wees sterk en moedig
verberg uw lamp niet
onder de korenmaat

zoek het licht in de ander
laat duisternis van u wijken
schenk uw gaven zonder aanzien
des persoons

wat is de mens zonder zijn tegenlicht
hoe zal hij uit zijn duisternis ontwaken?

ik ging en wierp mij in het volle leven
vergetend elk gebod en alle kwaad
ik ging en wierp mij in het volle leven

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 -levenshouding-keuze-

 

en in mijn blikveld staat daar plotseling die boom
onder een nieuwe hemel en in verse aarde
kom bij mij binnen boom, schuif aan
de tafel staat al klaar je te ontvangen
wees welkom deel dit uur met mij

de boom bleef staan, verroerde zacht zijn
blad wat op mijn adem, ik zuchtte diep
en zonder schaamte nu of wrok of spijt
vanwege het verleden
ben ik hem tegemoet gegaan

zijn stam betast mijn open handen
in zijn schaduw schemert rust
ik weet nog niet of ik de vruchten lust
die ik nu aarzelend
begin te proeven

nadat de maaltijd is genoten
graaf ik een diepe kuil
pal naast de wortels van de boom
en alle oordeel wordt daarin begraven
dan zand erover, bergen zand

de boom kan bloeien nu zoals het is
en vrijuit zich bewegen in de ruimte
kom, adem op de lucht als op een teken
ontroer de rimpels op je bast
probeer te zingen als je niet kunt spreken
 

Trijntje Gosker

Terug  

-troost-

je mag je welkom weten in mijn herberg
voor gedachten, ik maak een ruime kamer
voor je vrij, je krijgt je eigen donsgevulde
kussen en gordijnen met een print
die bij je past

schuif met de meubelstukken zo je wilt
betover het behang tot blauwe bloemen
op het vloerkleed loopt een vast patroon dat
wijzigt als jouw blik er over glijdt

droom, droom, zo veel je nodig hebt in je idee
schuil in mijn open herberg waar ik
je voeden zal met spijzen die voorhanden zijn
en laven zal ik je tot je onstuimigheid in rust

is weergekeerd en alle ballast weggespoeld
oneindig zal ik me om je bekommeren tot
je besluit om te vertrekken
een herberg is geen huis

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 

 

-levenshouding-troost-

ik hang mijn verlangen
met knijpers aan draad
op witgesteven
onbeschreven slopen
in zeven kleuren inkt

kom regen, overspoel
kom zon, doe ze verbleken
geef prijs ze aan de wind

de woorden waaien weg de wind zaait
waar zij wil, men leest de aren
maait het vlas en ik lig achterover
in het gras te wachten

en zie mezelf naar binnenlopen
op zoek naar nieuwe kussenslopen

 

Trijntje Gosker

(Dit gedicht is als textielgedicht te koop)

 

 

Sloop verlangen

Terug  

 

-liefde-geluk-

laat onze woorden cirkelen
om wat ze willen zeggen
laat ze oplichten en doven
voor ze zich schroeien
aan klare taal

ruik de geur van nabijheid
die schrammen wil vermijden
laat ons de stilte zoeken
voor ze verdwijnt
in de klank

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 

 -meditatie-

Passie in as

doof de vlam als zij te heftig wordt
doof haar voor ze je verslindt
want geen mens is bestand tegen wat
met passie de hemel bestormt

doof dan de vlam voor zij te heftig wordt
en zoek de stilte van het uitgebluste vuur
waar de herinnering zich koestert
in muziek die niet kan liegen, zinder
van je zuiverheid

in as

 

Trijntje Gosker

 

 

De toonaard van een muziekstuk herkent men vaak, net als in dit gedicht, aan de laatste klank. As is een duistere toonaard, vol geheimen.
Terug  

-tijd- 

zoals de schering de inslag beperkt
zo houdt de klok de tijd gevangen

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 

 -eten/drinken-textiel-troost-

de klok tikt alles weg
de maal-tijd
de schaamte
het verzadigingspunt
alles

Trijntje Gosker

(deze tekst is ook op textiel verkrijgbaar)

 

 

Terug  

 -meditatie-tijd-kringloop-

 

de klok loopt
de IJssel stroomt
de zee verwacht
een lang verhaal
het kolkt

de lucht neemt op
raakt verzadigd
keert terug
hoor

de regen tikt
de klok loopt
de IJssel stroomt

de zee verwacht
een lang verhaal
het kolkt

de lucht neemt op
raakt verzadigd
keert terug
hoor

de regen tikt
de klok loopt
de IJssel stroomt
de zee wacht

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 

-tijd-

13 maart 2007, 19.05 uur

ik zag zojuist de zon versterven
daar, achter dat gordijn van kale takken
met in haar laatste gloed
een glimlach om mond

het donker wolkenkleed dekt haar nu toe
de maan staat klaar de wacht te houden
nu zij is heengegaan
en ik blijf zitten met het warm gevoel 

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

-afscheid-

Drama van verval

 

als een tulp op een vaas
die de ruimte verovert

wijder en wijder spreidt
kelkblad haar geur

een stempel verschrompelt
een hechting laat los

verliest glans
verliest kleur

wat blijft is het drama

 

 

Verval 

 Trijntje Gosker Foto: Marlies de Wit-van Rijsinge
Terug  

 -textiel-stof-weggaan-

 

Afscheid wacht bij de deur-
post vol gedachten
armen zwaaien
doekje wuift uit

 

Trijntje Gosker

 

 

(Dit gedicht is als textielgedicht te koop)

 

Terug  

 

 

 

-maatschappij-meditatie-

 

terwijl de poel je ogen vult
verstilt de wereld aan je voeten
geen mens te bekennen
alles klaar

sigaren lispelen uit eigen riet.
Insecten vragen donors bloed te geven.
Kikkers ontspringen de dans, om niets
ritselen slangen langs het geweten

de vogels vliegen hier af en aan
pikken en zingen van het genieten
baden in weelde als een rijke toerist
bedrijven hun liefde op vele manieren

duizend geheimen in water en wilg
voeden geduldig de dubbele dromen.
Vul gulzig de pen met het vocht  uit de poel
en ga om hierop terug te komen

 

Trijntje Gosker, 2005

 

Aalden, poelgedicht 

Dit gedicht maakt deel uit van de poëzieroute rond Aalden, info: VVV Aalden, Drente

Terug  

 

-meditatie-geluk-

Vanaf de heuvel


in de diepte
de poel
met haar kikkers
en kevers

als ik neerkijk
valt geluk
in duizend stukken
op zijn plek

alsof ik god ben
die overziet
en begrijpt
wat zich niet
vatten laat
laat staan bestieren

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

-tijd-kringloop-

de schaduw
van de wilg valt op
het water dat
geruisloos met
haar golfjes speelt

licht op licht
trilt vol verwachting
elke streep voorbij

totdat de avond valt
die alle schaduwen
opnieuw het leven schenkt
in volle maan

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 -vrouw-sensualiteit-

“Zoals vergeten water in een put kan beven”
Uit het gedicht ‘ Sybille’, Seamus Heaney (Het eerste koninkrijk, 1997)

 

Sybille ontwaakt


zoals vergeten water in een put kan beven
zo kan het lijf ontwaken uit de slaap

Aurora, dageraad, tilt uit de horizon
het licht tot leven

een nieuwe vogel strijkt zijn veren glad
hunkert naar de dag

de dag waarop haar water weer kan stromen
de toppen van de vingers gaan op weg

de lucht is zuiver en de adem van Amora
streelt alle kleuren van haar dekbedovertrek

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

-levensloop-oorlog-edten/drinken-maatschappij-

Babyboomer

grauw en donker is het gat
waarin ik zoek naar zoete flitsen
uit mijn jeugd

mijn moeder droeg het kind
van teruggekeerde vader

het kwam en huilde heel
de wereld bij elkaar
de oorlog was voorbij

maar armoe woedde hevig
en honger voedde nog het volk
ik rilde van gebrek

totdat de dokter extra bonnen
voor bulgaarse yoghurt gaf
waarmee mijn leven kon beginnen

honderdduizend babyboomers
maken samen onze wereld
tot een eigentijds probleem

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 

 

-troost-keuze-

Kameel

 

het hangt al jaren boven mijn pc
een zwarte lijn met nog wat losse krassen
twee scheve rondje ogen op mij neer
en snorbaardharen strelen mijn gedachten
terwijl ik terugdenk aan die
zware nachten vol van gepieker
over later en zo meer

het heeft woestijnen achter zich gelaten
en gunt mij graag het traag gespaarde water
spreekt mij de moed in
die ik meestal zo ontbeer
het draagt de bulten hoog
en vraagt niet meer dan dat ik
stop met tobben over later

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

-troost-

Eenzaam


sleept zich voort
als een verlaten
strandweg naar
een zee

het ergste is
het als

 

Trijntje Gosker

 

 

Terug  

 

 afscheid-liefde-troost-textiel-vrouw-tijd-

 

open vandaag de bruinkartonnen doos
en schuif het vloeipapier voorzichtig
wat terzijde, laat het gemangeld
laken door je vingers glijden en lees
de letters G en A in zijde, rood

zijn liefde liet zich hechten in de
tekens, hij schreef zijn brieven
aan "Ma chère petite" voordat hij haar
voorgoed zou gaan verlaten, de lakens
achterlatend in papier

verweerde kringen slopen langzaam
binnen. Verkleurde zinnen, weggestikt
in zij, zij slikt haar tranen, wil opnieuw
beginnen, het vloeipapier droogt in
de doos verdicht de tijd

 

Trijntje Gosker

Bij ‘Lettres d’amour’, Frans Megens, Tentoonstelling ‘Verhalendragers’, Kunsthuis Interlokaal, Wezup, 2003

 

 

 

Terug  

 

 
  webdesign: driezendesign.nl