 |
Journaal, 6 maart 2006
Er steekt een hand
tussen de tralies door
in hoog beton, vol kleine ramen
prikkeldraad alom
hangt daar een roze rode
handdoek aan die hand in de zon
zijn lange schaduw
danst op het beton
Hebben zijn ogen de auto gezien
en carmeramensen van buiten?
Heeft toen zijn hart zich
dansend gevuld met hoop?
Hand, wat wil je
van ons anders dan
dat onze ogen kijken en zien
dat onze handen zich
uit onze mouwen steken
en tussen regels door
in brieven blijven schrijven
dat jij je leven dansen mag
met wie je wilt.
Trijntje Gosker
|